Strefa zagrozenia na peronie

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to zdecydowanie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów oddanych do brania w dziedzinach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest wielka większość maszyn i urządzeń stosowanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy urządzeń oraz układów ochronnych przeznaczonych do korzystania w strefach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Jeszcze do ostatnia przepisy dotyczące bezpieczeństwa w jednych państwach Unii Europejskiej dzieliły się między sobą, co było duże utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Z obecnego warunku powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe wzory i daleko ułatwiła obieg towarów w Zgód Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym celem dyrektywy ATEX jest zagwarantowanie wolnego przepływu towarów zapewniających wielki poziom ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń oddanych do roboty w powierzchniach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Otwarta Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która zaszła w działanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną też ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, która z kolei dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa roli w polach, gdzie jest ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła obowiązywać do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex